Anna German

Ktoś zadał mi kiedyś pytanie: „Hej, znasz nazwiska jakichś sławnych kompozytorów, gitarzystów, solistów, a może jakiś zespół?”. Odpowiedziałem: „Tak – The Doors, Czesław Niemen, Jimmy Hendrix, Dżem, Siekiera, Chopin, Bach, Moniuszko”. I tu mniej więcej kończyła się wiedza na ten temat.
Kilka dni później w telewizji obejrzałem zajawkę serialu „Anna German”. Nie kojarzyłem kogoś takiego, toteż przez wrodzoną ciekawość sprawdziłem, kim była. Wyczytałem, iż urodziła się 14 lutego 1939 r., a zmarła 25 lub 26 sierpnia 1982.

Postanowiłem, że obejrzę kilka odcinków nowego serialu. Na początku moim zdaniem ciekawy nie był, ale gdy zobaczyłem wypadek Anny, przeraziłem się, serce skoczyło mi do gardła. Lekarze nie dawali jej szans na przeżycie. Ludzie trwali w modlitwie, aby nie cierpiała. Pomyślałem, ileż to ona musiała mieć zwolenników!

Dochodziła do zdrowia i sprawności przez ponad 3 lata, ani przez chwilę nie tracąc wiary w siebie. Kiedy była już cała i zdrowa, wróciła do tego, co kochała: do śpiewania. Niestety, zakończyła żywot w wieku 43 lat. A jak ja odebrałem jej życiową przygodę? Ona… walczyła, ufała w to, że da sobie radę. Lekcja jej życia nauczyła mnie czegoś ważnego, co kiedyś na pewno mi posłuży. Wiem, że zawsze trzeba walczyć o swoje marzenia, nie zważać na to, co mówią inni i nigdy się nie poddawać. Najlepszym tego przykładem jest Anna German – wzór do naśladowania…

Nadesłał: Tomek Sołtys