Prawo do zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń – Art. 15 Konwencji o Prawach Dziecka

Komentuje Profesor Andrzej Wróbel:
Autor tej wypowiedzi trafnie wskazał na istotę i funkcję prawa do pokojowego zgromadzania się. Z orzecznictwa europejskiego (Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu) wynika bowiem jasno, że strukturalnym elementem wolności pokojowego zgromadzania się jest prawo do swobodnego wyrażania swoich poglądów i swoboda religijna. Prawo do swobodnego zgromadzania się, jak żadne inne prawo lub wolność, jest wolnością kolektywną w tym sensie, że jego istotą jest wspólne z innymi osobami manifestowanie wspólnych poglądów w miejscach publicznych. Prawo to jest „śmiałym” prawem, ponieważ poglądy grup dyskryminowanych i upośledzonych, które nie mają dostępu do politycznie zorientowanych lub zdominowanych środków przekazu (radio, telewizja, prasa) tylko w ten sposób mogą ujawniać się publicznie. Prawo do pokojowego zgromadzania się jest funkcjonalnie przyporządkowane pewnych poglądom, ideom i celom, które młodzi ludzie uważają za wspólne. Państwo nie może zabronić zgromadzenia pokojowego tylko dlatego, że te idee, poglądy, przekonania i cele uważa za drastyczne, nieodpowiadające przekonaniom oficjalnej większości lub ważnych osobistości życia publicznego. Istotnie, prawo to jest prawem politycznym w tym znaczeniu, że umożliwia grupom niemającym reprezentacji w instytucjach demokratycznych publiczne prezentowanie swoich poglądów i przekonań, a zatem jest to swoista forma kształtowania życia publicznego.

Prof. dr hab. Andrzej Wróbel – kierownik Zespołu Prawa Międzynarodowego Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie; sędzia Sądu Najwyższego.

Ciekawy artykuł? Podziel się ze znajomymi!

Dodaj komentarz

Adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola: *