Hot! Międzynarodowa ochrona Praw Dziecka

Każde dziecko ma prawo do szacunku dla swojej indywidualności, troskliwej opieki i poważnego traktowania jako odrębnej, pełnoprawnej osoby. Gwarantują to umowy międzynarodowe uznawane w większości krajów świata. Przekonaj się, że chronią także Ciebie…

 

Dzieci to wszystkie osoby, które nie ukończyły jeszcze 18 lat. W ten sposób określają dziecko najważniejsze dokumenty międzynarodowe, w tym KONWENCJA O PRAWACH DZIECKA. Prawa Dziecka nie zawsze były chronione przez umowy międzynarodowe. Dopiero w latach 20. XX w. zaczęło się to zmieniać (w 1924 r. przyjęto Deklarację Praw Dziecka). Jednak o prawdziwym rozwoju prawnej ochrony dzieci możemy mówić dopiero po II wojnie światowej.

Polska ma ogromny wkład w rozwój ochrony praw dziecka. Po zakończeniu II wojny światowej Polak, Ludwik Rajchman zaproponował utworzenie organizacji działającej na rzecz dobra dzieci całego świata. W ten sposób powstał UNICEF, czyli Fundusz Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci.

W 1978 r., z polskiej inicjatywy, Komisja Praw Człowieka ONZ rozpoczęła prace nad projektem Konwencji o Prawach Dziecka. Zanim ją uchwalono, dzieci nie były w żaden sposób chronione, a dorośli sami decydowali o ich życiu wychodząc z założenia, że dzieci jeszcze nic nie rozumieją , albo same nie są w stanie określić swoich potrzeb.

Po długich dyskusjach, 20 listopada 1989 r. Konwencja Praw Dziecka, została przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych. Dziś jest to najważniejszy dokument chroniący prawa dziecka. Można powiedzieć, że jest to światowa konstytucja dzieci. Dzięki niej dziecko zaczęto traktować jako osobę, która ma swoje prawa i trzeba je pytać o zdanie w sprawach, które go dotyczą.

Najważniejsze założenia Konwencji Praw Dziecka:

  • Traktowanie dzieci jako odrębnych jednostek, które wymagają szczególnej opieki ze względu na swą niedojrzałość,
  • Szacunek dla indywidualności dziecka,
  • Uznanie, że rodzina jest najlepszym środowiskiem wychowania dziecka,
  • Przekonanie, że państwo ma wspierać rodzinę a nie wyręczać ją w jej funkcjach.

Postanowienia Konwencji odnoszą się do dziecka zarówno przed, jak i po urodzeniu. Szczególne prawa przyznane zostały dzieciom upośledzonym i niepełnosprawnym oraz pozbawionym rodziców. Konwencja podkreśla prawa wszelkich mniejszości narodowych oraz grup etnicznych do zachowania własnej kultury, religii i języka.

We wszystkich krajach, które ratyfikowały Konwencję, a więc także w Polsce, do czasu osiągnięcia pełnoletności za dzieci odpowiadają rodzice. To oni są odpowiedzialni za wychowanie i bezpieczeństwo dzieci. Oni sprawują nad nimi władzę rodzicielską, nie mogą jednak naruszać praw dziecka, gwarantowanych mu przez Konwencję. Ani rodzice, ani ktokolwiek inny nie może bić dzieci, gnębić psychicznie czy molestować seksualnie. Nikt nie powinien również czytać listów adresowanych do dziecka.

Ale uwaga! W sytuacji, kiedy bezpieczeństwo dziecka jest zagrożone (np. ktoś proponuje Ci narkotyki, albo wciąga w środowisko przestępcze), rodzice wyjątkowo mogą przeczytać Twoje listy, dla Twojego dobra (choć powinni Cię o tym poinformować).

Inne prawa, które Konwencja gwarantuje dzieciom:

Prawo do życia, prawo do otrzymania imienia, uzyskania obywatelstwa oraz, jeżeli to możliwe, prawo do poznania swoich rodziców i pozostawania pod ich opieką, prawo do kontaktów z obojgiem rodziców, prawo do swobodnego wyrażania poglądów we wszystkich sprawach dotyczących dziecka, prawo do swobodnej wypowiedzi, prawo do informacji, prawo do swobody wyznania przy zachowaniu praw rodziców lub opiekunów do odpowiedniego ukierunkowania dziecka, prawo do prywatności, prawo do ochrony zdrowia, prawo do nauki, prawo do odpowiedniego poziomu życia, prawo do wypoczynku i czasu wolnego oraz do uczestniczenia w zabawach i zajęciach rekreacyjnych, prawo do ochrony przed wykonywaniem pracy, która może być szkodliwa lub niebezpieczna dla dziecka i inne.

Wszystkie państwa, które przyjęły Konwencję, muszą realizować postanowienia w niej zawarte. Komitet Narodów Zjednoczonych ds. Praw Dziecka – ciało złożone z osiemnastu przedstawicieli różnych krajów świata kontroluje, czy wszystkie państwa wywiązują się dobrze z obowiązków wynikających z Konwencji. Dwa lata po jej przyjęciu każde państwo musi składać sprawozdanie komitetowi, następnie zaś regularnie w odstępach pięciu lat.

Komitet ds. Praw Dziecka zbiera się 3 razy w roku w Genewie w celu publicznego omówienia przedłożonych mu sprawozdań – na posiedzeniach otwartych. Uwagi i zalecenia Komitetu mają być szeroko rozpowszechniane, tak aby mogły stanowić podstawę toczonych w poszczególnych krajach dyskusji o poprawie warunków życia dzieci.

Jeżeli dzieci osiągną już pełnoletność, stają się dorosłymi, nikt nie może ingerować w ich życie rodzinne, prywatność oraz czytać korespondencji. Gwarantuje to Powszechna Deklaracja Praw Człowieka z 1948 r. oraz inne dokumenty międzynarodowe takie jak: Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966 r. czy Europejska Konwencja Praw Człowieka z 1950 r. Są to dokumenty powszechne. Dotyczą one ochrony praw wszystkich ludzi niezależnie od różnic występujących między nimi.

Tak w Polsce, jak i w większości krajów Unii Europejskiej (Belgia, Hiszpania, Francja, Szwecja, Austria, Dania, oraz Walia i Irlandia Północna) działają rzecznicy praw dziecka. Dbają oni o przestrzeganie praw młodych ludzi. Do nich dzieci mogą się zwrócić, jeżeli ich prawa są łamane.

Z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej Polska przyjęła pewne nowe przepisy dotyczące ochrony praw dziecka. Pamiętać jednak należy, że te, które w Polsce obowiązują stoją już na wysokim poziomie.

Unia nie posiada do chwili obecnej tak dobrze rozwiniętego systemu ochrony praw dziecka, jak ONZ czy Rada Europy, a więc organizacje, do których od dawna Polska należy. Szereg dokumentów, które przyjęto jest ściśle związanych z realizacją poszczególnych celów Unii. Odnoszą się one do pojedynczych, specjalistycznych zagadnień i nie tworzą całościowego systemu ochrony praw dziecka. Większość z nich ma charakter deklaracji, rezolucji czy rekomendacji, a więc nie są one prawnie wiążące, ale zachęcają państwa do określonych działań. Część jednak ma charakter wiążący – są to rozporządzenia, dyrektywy, decyzje. Państwa członkowskie muszą stosować się do ich postanowień. Dla zobrazowania, jakiego typu są to dokumenty, przedstawiamy krótko dwa z nich:

1. Decyzję Rady z dnia 29 maja 2000 w sprawie zwalczania dziecięcej pornografii w internecie: – państwa członkowskie muszą zachęcać użytkowników internetu do informowania policji lub prokuratury – wszelkich przypadkach rozpowszechniania pornografii dziecięcej; – odpowiednie organy zajmujące się przestrzeganiem prawa powinny posiadać wykwalifikowany personel w zakresie informatyki oraz środki do szybkiego działania; – przewiduje ścisłą współpracę państw członkowskich oraz wzajemne informowanie się o wszelkich przypadkach dziecięcej pornografii; – nakazuje szybkie reagowanie w postaci zmian legislacyjnych, które powinny nadążać za postępem technologicznym; – władze powinny współpracować z sektorem prywatnym działającym w sferze technologii informatycznych w celu przeciwdziałania zjawisku.

2. Dyrektywę Rady Nr 94/33/WE z dnia 22 czerwca 1994 r. w sprawie ochrony pracy osób młodych: – zakazuje pracy osobom do 15 roku życia lub do osiągnięcia wieku, w którym kończy się obowiązek szkolny nałożony prawem krajowym; – chroni osoby pracujące pomiędzy 15 a 18 rokiem życia – np. nie mogą pracować przy pracach szkodliwych; nie mogą pracować zbyt długo, nie mogą pracować w nocy, mają prawo do przerw, do wypoczynku wakacyjnego.

Znaczenie praw człowieka zmieni się po przyjęciu Konstytucji Unii Europejskiej, która będzie zawierać poza przepisami chroniącymi prawa wszystkich ludzi, a więc także i dzieci, przepisy odnoszące się wprost do ochrony szczególnych praw dziecka. Teraz nie ma w Unii dokumentu, który określałby wszystkie prawa człowieka. Przepisy dotyczące dzieci to kilka artykułów tzw. Karty Praw Podstawowych, która w całości zostanie włączona do tekstu Konstytucji. Jeżeli prawa zawarte w Konstytucji zostaną złamane, będzie można ich dochodzić przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości lub zgłaszać skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich Unii Europejskiej albo do Parlamentu Europejskiego. Są to trzy organy gwarantujące przestrzeganie praw człowieka, a więc i dziecka w Unii. Można do nich występować, kiedy organy Unii lub państwa łamią te prawa.

Podsumowując, prawa dziecka w Polsce są bardzo dobrze chronione przez prawo, w tym przez przyjęte dokumenty międzynarodowe. W tej dziedzinie przystąpienie do Unii nie zmieni zbyt wiele. W niektórych sprawach, jak funkcjonowanie Rzecznika Praw Dziecka stanowimy wręcz wzór dla tych państw Unii, które takiej instytucji nie posiadają, np. Włochy. Gorzej jest natomiast z praktyką, zabezpieczeniem materialnym i uświadomieniem sobie przez instytucje państwowe oraz zwykłych ludzi istnienia tych praw oraz ich znaczenia. Stąd ważna rola edukacji dotyczącej praw dziecka, czemu stara się także sprostać Stref@Młodych.

Ciekawy artykuł? Podziel się ze znajomymi!

17 komentarzy

  1. Hej, widzialam na Facebooku film jak matka upokarza swoja corke a ojciec nawet nie reaguje, wystapila tez lekka przemoc o ile mozna ja tak nazwac… nie wiem co robic, nie ma zadnych info pod filmem, chcialaby dowiedziec sie czy ktos juz sie zajal tym. Skoro film widzialo juz sporo ludzi podejrzewam ze tak, ale nie daje mi to spokoju i chce to jakos zalatwic. szukala w necie ale nic nie ma zabardzo gdzie moge wyslac ten film, moze ktos wie co zrobic prosze o pomoc.

  2. ja dziś widziałam na FB film jak… ZMODEROWANE

    • Dziękujemy za informacje. Musieliśmy zmoderować Pani wypowiedź i link ze względu na drastyczność scen. Przekazaliśmy ten sygnał do odpowiedniego zespołu Biura Rzecznika Praw Dziecka.

      Jeszcze raz dziękujemy za reakcję, gdy dzieciom dzieje się krzywda.
      Redakcja

  3. zawsze reaguje na krzywdę dzieci sama wychowałam ich 6 i ciesze się ze nauczyłam moje dzieci takich reakcji,dziś mój syn jako dorosły człowiek bez wahania reaguje na takie rzeczy nawet na ulicy kiedy widzi ze rodzic bije lub szarpie dziecko nie boi się zareagować czasami bardzo ostro .Dzieci same się nie obronią przed dorosłymi a większość społeczeństwa woli udawać ze nie widzi i nie słyszy…..zgroza

  4. witam na facebuku ukazał się filmik jak matka bije swoje dziecko w okrutny sposób pomóżcie temu maleństwu

  5. Na FB użytkownik Sylwester Adam Wardęga opublikował film jak kobieta znęca się nad dzieckiem może 2 letnim. To jakas koreanka chyba. Należałoby przekazać to tamtejszej organizacji ochrony praw dziecka. Serce pęka jak na to się patrzy. Należy natychmiast odebrać to dziecko tej kobiecie. Gość film ten zamieścił jakieś 4 mies. temu. Ale może to dziecko jeszcze żyje. Nie ma tam linku więc go tu nie podam. Ale myślę że jako organizacja powinniscie się tym zainteresować i przesłać dalej informację.

  6. na FB zostal opublikowany film jak jakas kobieta bije chlopcow nie wiem to chyba jakis dom dziecka w rosji mam ten link gdzie moge go przeslac zebyscie mogli zglosic to odpowiednim wladzom tam w rosji ( to chyba z rosji) czy wy jako organizacja jestescie w stanie cos takiego zrobic bo jak na to patrze to mi sie noz w kieszeni otwiera przeciez tacy ludzie powinni szybko byc wylapywani i ukarani ja tego nie rozumiem dlaczego male dzieci musza tak cierpiec i dlaczego to dorosli za nich odpowiedzialni funduja im takie okrucienstwo prosze o pomoc

  7. https://www.facebook.com/video.php?v=707391159299992&pnref=story to link do tego filmiku, czy ktos podejmie jakies dziełania
    ????????

  8. Droga Redakcjo. W zeszlym tygodniu odbywal sie w Pionkach Festiwal w CAL,ktorego organizatorka byla Pani Alicja Konarska. Skandal jaki sie tam wydarzyl opisal Tygodnik OKO, za co jestesmy mu bardzo wdzieczni,poniewarz sprawa ujrzala swiatlo dzienne.Najgorsze w tym wszystkim jest to, ze chodzi tutaj o male piecioletnie dzieci „Maczki” z przedszkola z Gdowa kolo Wieliczki.Zostaly one bowiem potraktowane skandalicznie przez Pania Konarska. Jestem babcia jednej z dziewczynek i boli mnie bardzo, co spotkalo moja wnuczke i pozostale dzieci. Chciala bym aby ta sprawa nie zostala zamieciona pod dywan a Pani Konarska poniosla odpowiednie konsekwencje. Bardzo prosze o zajecie sie ta sprawa. Z pozdrowieniami Maria

    • Szanowna Pani! Bardzo prosimy o kontakt bezpośredni z Biurem Rzecznika Prawa Dziecka listownie lub mailowo:
      ul. Przemysłowa 30/32, 00-450 Warszawa, mail: rpd@brpd.gov.pl
      ze szczegółowym opisem zdarzenia, także wskazaniem, jakie zdaniem Pani prawa dziecka zostały złamane oraz informacją, jaki był finał całej sprawy, bo tego nie wiemy.
      Do tego prosimy podać dane kontaktowe i wówczas mamy konkretną podstawę, by zacząć działać.

  9. Witam! Trzy dni temu umieściłam apel o pomoc dzieciom z domu dziecka w Rosji, nad którymi okrutnie znęcano się. Mój apel nie znalazł żadnego odzewu ze strony redakcji ponadto został całkowicie usunięty! Proszę o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji.

    • Szanowna Pani, bardzo prosimy o wysłanie jeszcze raz informacji na adres Biura Rzecznika Praw Dziecka: rpd@brpd.gov.pl
      Tutaj niestety posty z linkami i „podejrzane” przez antyspamowy mechanizm są automatycznie usuwane do spamu. Nie mamy też kompetencji – jako redakcja serwisu dla młodzieży – by podejmować się interwencji. Z Biura Rzecznika Praw Dziecka na pewno uzyska Pani odpowiedzi, czy pomoc i jaka jest możliwa.

Dodaj komentarz

Adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola: *