Hot! Męscy mężczyźni, kobiece kobiety, czyli stereotypy płci

Z analiz Komisji Europejskiej wynika, że zwalczanie tradycyjnych stereotypów płci to nadal duże wyzwanie i sprawa kluczowa dla wyrównania szans kobiet i mężczyzn w życiu rodzinnym, procesie edukacji i na rynku pracy. Mimo że prawo reguluje równość płci, stereotypy dotyczące kobiet i mężczyzn są wciąż żywe. Zwłaszcza stereotypy dotyczące kobiet –  są one nie tylko irytujące, ale często niesprawiedliwe.

iStock_000021494106Large

Kobiety i mężczyźni są różnie postrzegani oraz traktowani od najmłodszych lat. Dziewczynki są spokojniejsze i grzeczniejsze. Chłopcy mogą krzyczeć, bić, psocić, bo… „to chłopcy”. Kiedy dziewczynki sprzątają swoje pokoje i pomagają mamie, chłopcom kupuje się auta, gry strategiczne, piłki. Najlepszym prezentem dla młodej damy jest żelazko, kuchenka, garnuszki lub lalki. Według stereotypu kobieta ma być „perfekcyjną panią domu” lub może wykonywać zawody związane z opieką nad dziećmi. Od  mężczyzn wymaga się siły, sprytu i zaradności. Kobiety mają zajmować się domem, a mężczyzna powinien zarabiać pieniądze.

„Niewinne” komentarze do płaczącego chłopca: „jesteś jak baba”, uwagi wobec złoszczącej się dziewczynki: „złość piękności szkodzi, żeby dziewczynka tak się złościła…” – tylko te stereotypy pogłębiają.

 Stereotypy płci uogólniają. Jakie są kobiety? „Kiepscy kierowcy”. A jacy są mężczyźni? „Chłopaki nie płaczą”. Stereotypy płci tworzą opisy „męskiego” mężczyzny i „kobiecej” kobiety, przypisujące wszystkim mężczyznom i wszystkim kobietom określone cechy. I o ile bardziej „wybaczalne” jest i akceptowane przez społeczeństwo podejmowanie przez dziewczynki zabaw typowo chłopięcych, o tyle widok chłopca bawiącego się wózkiem i lalkami wywołuje zdumienie dorosłych i powoduje szybką reprymendę. Chłopcu przecież nie wypada bawić się lalkami, a co dopiero wózkiem. Silny mężczyzna to nie mężczyzna–niania!

Stereotypowe postrzeganie płci prowadzi do nierównego traktowania kobiet i mężczyzn. Nieprawdą jest, że problem ten dotyczy tylko dorosłych. Od najmłodszych lat jesteśmy postrzegani jako: małe, słabe kobietki lub silni mężczyźni. Sami tworzymy stereotypy lub umacniamy już istniejące.

Pozostaje tylko nadzieja, że w nowoczesnym świecie automatyczne, stereotypowe podziały, wynikające z określonej płci będą stopniowo znikały na rzecz równouprawnienia, tolerancji i pełnego partnerstwa wszystkich płci.

Zuzanna Czernicka

Ciekawy artykuł? Podziel się ze znajomymi!

2 komentarze

  1. Kobiety nie są przystosowane do tak ciężkiej pracy fizycznej jak mężczyźni. To proste. Rozumiem że jakaś kobieta może chcieć być maszynistką itp. Nikt nie ma nic przeciwko, ale kobiety po prostu nie są tak silne jak mężczyźni. Nie chcę nikogo dyskryminować, szczególnie kobiet ale po prostu tak jest. Natura nas tak ukształtowała.

    • Zgadzam się co do siły fizycznej, tak to jest jedna widoczna różnica pomiędzy kobietami i mężczyznami. Ale w innych ważnych aspektach, które cenią się jak najbardziej w dzisiejszych czasach takich jak inteligencja, sprawczość, zdolności leadera itd. praktycznie nie ma różnic pomiędzy płcią żeńską i męską. To dlaczego społeczeństwo nie pozwala kobietom wykorzystywać ten akurat potencjał? Ponieważ faceci są silniejsi fizycznie? Myślę, że nie można się ze mną nie zgodzić kiedy powiem, że masa mięśni nie determinuje inteligencję, sumienność, sprawczość, kompetencje w zakresie różnych dziedzin polegających na zdobytej wiedzy i know-how. Reguły typu silniejszy wygrywa obowiązują między zwierzętami międzygatunkowo, pozatym ludzstwo krytykuje takie poglądy i uważa je za niesłuszne. Bardziej skłania się do tego, żeby wprowadzać równość i tolerancję pomiędzy różnymi kulturami. To dlaczego nadal w świecie dyskryminuje się 50% populacji własnego gatunku? Na szczęście nie moge zaprzeczyć, że świat nieustannie się zmienia i stereotypy stają się, choć powoli, ale jednak przeszłością. 🙂

Dodaj komentarz

Adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola: *