22 lutego wszyscy harcerze i skauci na całym świecie obchodząc swoje wyjątkowe święto Dzień Myśli Braterskiej, wysyłają sobie wzajemnie bratnie pozdrowienia.

Dlaczego właśnie tego dnia? Ponieważ jest to rocznica urodzin gen. Roberta Baden-Powella, który jest uważany za twórcę skautingu. Sama historia związana z tym ruchem jest niezwykle ciekawa. Otóż wszystko zaczęło się ponad sto lat temu, kiedy to generał Baden-Powell, walczący między innymi podczas wojny Anglii z Burami w Afryce Południowej, napisał dla swoich żołnierzy książkę „Poradnik skautingu”. W pierwotnym zamyśle miała być ona podręcznikiem dla zwiadowców i rekrutów na żołnierzy. Szybko jednak stała się prawdziwym bestsellerem wśród angielskiej młodzieży.

Młodzi ludzie zainspirowani słowami książki opracowali wiele gier i konkursów, które wykorzystywały opisane przez gen. Roberta metody tropienia, uczyły korzystania z kompasów i map, a także wykorzystywania naturalnych oznak zmian pogody czy wskazywania szlaków za pomocą specjalnych skautowskich znaków.

Robert Baden-Powell nie chcąc, aby ta nowa moda zachęcała do zabawy w wojnę, wykorzystywania przemocy i agresji, ułożył Prawo Skautowe i Przyrzeczenie Skautowe. Opracowany przez siebie system oparł na trzech głównych zasadach, które do dzisiaj przyświecają wszystkim skautom na świecie, mianowicie na:  w służbie Bogu, Ojczyźnie i bliźnim, bezpośrednim kontakcie z przyrodą oraz działaniu w małych grupach, zwanych zastępami.

Foto: Rafał M. Socha (Azymut)

Od tamtej pory wszystkich skautów na świecie, niezależnie od ich pochodzenia, koloru skóry, wyznania czy przekonań łączy szczególna więź, jaką jest miłość do natury i wierność zasadom skautingu.

Dzień Myśli Braterskiej, ustanowiony na 4. Międzynarodowej Konferencji Skautek i Przewodniczek w 1926 roku w Stanach Zjednoczonych przypomina wszystkim harcerzom na świecie, że należą do wielkiej rodziny. Tego dnia więc przesyłają więc sobie wzajemnie pozdrowienia, kartki z życzeniami, spotykają przy wspólnych ogniskach czy organizują rozmaite zbiórki na cele charytatywne, które mają wspomóc najbardziej potrzebującym.

Może dołączysz do wielkiej skautowskiej rodziny?

W Polsce możesz zapisać się do:

Związku Harcerstwa Polskiego (kliknij, by odwiedzić stronę!)

Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej (kliknij, by odwiedzić stronę!)

Skautów Europy (kliknij, by odwiedzić stronę!)

Stowarzyszenia Harcerskiego (kliknij, by odwiedzić stronę!)

W krajach Unii Europejskiej, Dzień Ofiar Przestępstw obchodzony jest od 1988 roku,
w dniu 22 lutego. Polska obchodzi ten dzień od 2003 roku.

W ostatnich latach w Polsce, coraz więcej uwagi poświęca się problematyce dotyczącej praw ofiar przestępstw. W 1999 roku, organizacje pozarządowe wraz z Ministerstwem Sprawiedliwości przygotowały Kartę Praw Ofiary. Karta ta jest pewnego rodzaju zestawieniem obowiązujących praw przysługujących ofiarom przestępstw wraz z instrukcją, czego konkretnie i od kogo ofiara przestępstwa może się domagać.

Karta ma stanowić pomoc dla każdego pokrzywdzonego w sytuacji, gdy jego prawa nie są respektowane oraz przypominać policjantom, prokuratorom i sędziom, że dążąc do zebrania materiału dowodowego oraz ustalenia i osądzenia faktycznych sprawców przestępstw, nie mogą zapominać o szczególnej sytuacji pokrzywdzonego.

Zgodnie z kartą, ofiara przestępstwa ma prawo do: pomocy, godności, szacunku i współczucia, wolności od powtórnego zranienia (czyli wtórnej wiktymizacji), dostępu do wymiaru sprawiedliwości, mediacji i pojednania ze sprawcą, do zadośćuczynienia jej krzywdom.

Dzień 22 lutego nie jest okazją do świętowania. To dzień, kiedy w sposób szczególny powinniśmy zwracać uwagę na osoby poszkodowane w wyniku przestępstw, których setki tysięcy jest wśród nas. Każdy może stać się potencjalną ofiarą przestępstwa np. przemocy domowej, kradzieży, rozboju, wypadku drogowego…
Dlatego warto wiedzieć, jakie prawa mają ofiary przestępstw w świetle prawa polskiego. Najważniejsze jednak jest, żeby pamiętać o tych osobach przez cały rok. Dotyczy to zwłaszcza dzieci poszkodowanych np. w wyniku przemocy, one zwłaszcza potrzebują troski i opieki.

Pamiętajcie, ze jeśli dzieje Wam się krzywda, to nie tylko policjant, pedagog, nauczyciel, ale też każdy z dorosłych ma obowiązek udzielić Wam pomocy.

O pomoc możecie również zwrócić się do Rzecznika Praw Dziecka, pisząc na adres rpd@brpd.gov.pl lub dzwoniąc pod numer Telefonu Zaufanie Rzecznika Praw Dziecka.

Najmarniejszy kot jest arcydziełem - Leonardo da Vinci

Światowy Dzień Kota to święto obchodzone corocznie we Włoszech jako Giornata mondiale del gatto (od 1990 roku, a w Polsce od 2006 roku).

W naszym kraju pomysłodawcą ustanowienia tego święta, którego celem jest podkreślenie znaczenia kotów w życiu człowieka i niesienie pomocy bezdomnym kotom, był miesięcznik „Kot” oraz Polska Federacja Felinologiczna „Felis Polonia”. W trakcie obchodów wybierany jest Kociarz Roku, organizowane są pokazy kotów rasowych a także akcje charytatywne „Rasowce – Dachowcom”, których celem jest ratowanie bezdomnych kotów.

Niewątpliwie koty są jednymi z najbardziej wyjątkowych i zaskakujących zwierząt domowych. Wiąże się z nimi wiele przesądów, postrzegano je jako zwierzęta tajemnicze, niejednokrotnie towarzyszące złym magom, w średniowieczu razem z czarownicami były palone na stosie.

W starożytnym Egipcie były nawet obiektem kultu, w wypadku śmierci kota członkowie rodziny zobowiązani byli do zgolenia brwi na znak żałoby, natomiast zabicie kota było przestępstwem, za które groziła kara śmierci. Dziś koty są przede wszystkim towarzyszami naszego życia codziennego, ale też sprzyjają naszemu zdrowiu.

Ludzie posiadający zwierzęta są psychicznie zdrowsi i bardziej zadowoleni z życia. Posiadanie zwierząt od najmłodszych lat przez dzieci rozwija w nich uczucie empatii, wrażliwości, odpowiedzialności, opiekuńczości, kształtuje najbardziej pozytywne cechy osobowości, które procentują pózniej w życiu dorosłym.

Kot natomiast ma tę właściwość, że zbiera z powietrza jony dodatnie-szkodliwe dla układu nerwowego człowieka. Niezależnie od tego potrafi on skutecznie neutralizować szkodliwe promieniowania żył wodnych, a kładąc się na chorym miejscu na ciele człowieka (skądś wie gdzie boli), przeprowadza swoistą termoterapię, która niejednokrotnie okazuje się o wiele bardziej skuteczna od farmakoterapii. Takie właściwości lecznicze ma tylko i wyłącznie żywy kot, ponieważ posiada odmienną niż człowiek jonizację.

źródło: Koty.pl

Napiszcie o swoich kotach, prześlijcie nam ich zdjęcia!

Najciekawsze opublikujemy i oczywiście nagrodzimy gadżetami Strefy!

W naszym minikonkursie wygrała Marta Słomińska (lat 13) , która za tę piękną przesyłkę otrzymuje koszulkę Strefy!

Foto: Marta Słomińska

Foto: Marta Słomińska

Symbolem tego dnia jest czerwona dłoń.

Dzień ten przypomina nam, że na świecie około 250-300 tysięcy osób niepełnoletnich angażowanych jest w konflikty zbrojne. W wielu krajach, ogarniętych wyniszczającymi konfliktami zbrojnymi, już dzieci od 10 roku życia powoływane są do wojska. Znacznie częściej zdarza się jednak, że są porywane z domów, szkół, ulic, sprzedawane przez rodzinę do walki w oddziałach grup terrorystycznych.

Dzieci przechodzą przez długi proces szkolenia, podczas którego wyzwalana jest ich chęć do walki, podsycana nienawiść, uczone są posługiwania się bronią i bezwzględnego okrucieństwa. Ich posłuszeństwo wzmacniane jest przez zastraszanie, stosowanie środków odurzających i narkotyków a także tatuowanie. Dzieci są wyzyskiwane i zmuszane do wyczerpującej pracy. Służą w oddziałach zbrojnych nie tylko jako żołnierze, ale również szpiedzy, służba, tragarze, kucharze, posłańcy, żywe tarcze, samobójcy-zamachowcy, wysyłani często na pewną śmierć jako przynęty. Wiele dzieci z powodu głodu, ubóstwa, sieroctwa i braku perspektyw na życie sama zaciąga się do wojska. Konsekwencje angażowania nieletnich w tak zbrodnicze konflikty są olbrzymie, wiele małych żołnierzy ginie, inne zostają kalekami na ciele lub umyśle.

Foto: Radek Rzehak

Współcześnie, w co najmniej trzynastu krajach, takich jak: Burundi, Czad, Somalia, Sudan, Uganda, Republika Środkowoafrykańska, Kolumbia, Filipiny, Nepal, Birma, Sri Lanka, niezgodnie prawem międzynarodowych w konfliktach zbrojnych wykorzystywane są dzieci. Mimo licznych działań podejmowanych przez różne organizacje pozarządowe problem ten jest nadal bardzo poważny.

Foto: Yale University - School of medicine

Światowy Dzień Chorego został ustanowiony
przez papieża Jana Pawła II w dniu 13 maja 1992 roku
w liście do przewodniczącego Papieskiej Rady
ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia kardynała
Fiorenzo Angeliniego.

Miało to miejsce w 75. rocznicę objawień fatimskich
i w 11. rocznicę zamachu na jego życie.

Papież Benedykt XVI w specjalnym orędziu na ten Dzień napisał do Was:

Oczekując na spotkanie z okazji Światowego Dnia Młodzieży w Madrycie, w sierpniu 2011 roku, chciałbym skierować szczególne pozdrowienie do młodych, zwłaszcza tych, którzy doświadczają choroby.

Często Męka i Krzyż Jezusa budzą w nas lęk, gdyż zdają się zaprzeczeniem życia.
W rzeczywistości jednak jest dokładnie odwrotnie! Krzyż bowiem jest Bożym „tak” dla ludzkości, najwyższym i najbardziej intensywnym wyrazem Jego miłości i źródłem, z którego wypływa życie wieczne. Z przebitego serca Jezusa wypłynęło życie. Tylko On jest w stanie uwolnić nas od zła i przywrócić Królestwo sprawiedliwości, pokoju i miłości, do którego wszyscydążymy.

Drodzy młodzi, uczcie się „widzieć” i „spotykać” Jezusa w Eucharystii, gdzie jest On obecny
w sposób rzeczywisty, aż do tego stopnia, że staje się pokarmem na naszej drodze.
Rozpoznawajcie i służcie Jezusowi także w ubogich, chorych oraz w braciach i siostrach cierpiących i będących w trudnej sytuacji, i potrzebujących waszej pomocy. Wszystkich was młodych, chorych i zdrowych, ponownie zapraszam do budowania mostów miłości i solidarności, aby nikt nie czuł się samotny, ale bliski Bogu i przynależący do wielkiej rodziny Jego dzieci.

Bernadeta Kruszyk, z portalu Przewodnik Katolicki (www.przk.pl), napisała:

Wyjątkowym miejscem spotkania z człowiekiem chorym i cierpiącym jest szpital. Jak mówi ks. Zbigniew Przybylski, kapelan Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Gnieźnie, jest to faktycznie miejsce szczególne, bo oto człowiek nagle zostaje wyr-wany ze swojej codzienności, pozbawiony kontaktu z rodziną i przyjaciółmi, zostaje odsunięty od aktywności zawodowej i społecznej.
– Czy tego chcemy, czy nie, choroba wymusza zatrzymanie się, unieruchamia nas, a niekiedy przybija do łóżka. Wówczas chory pozostaje sam na sam z własnymi myślami. Niemal spontanicznie zadaje sobie pytania: Dlaczego mnie to spotkało? Jaki jest sens mojego cierpienia? Czy wyzdrowieję? Co tak naprawdę jest w życiu ważne? Doświadczenie szpitala staje się dla chorego swoistą próbą jego charakteru. Próbą wiary, która czasem zamienia się w bunt, a czasem dojrzewa i odradza się na nowo. Jest także próbą wartości, na których chory opierał swój świat, a także próbą prawdziwości relacji, jakie budował z członkami rodziny i z przyjaciółmi.

W tym dniu pamiętajcie o swoich chorych członkach rodziny, przyjaciołach.
Bądźcie z nimi właśnie teraz, gdy jest im szczególnie ciężko.

Nadsyłajcie swoje prace lub linki do galerii w Internecie. Opisujcie zdjęciami rzeczywistość, pokażcie, kim jesteście, co Was fascynuje, co martwi, jakie macie problemy.

Nie szukamy widoczków i zdjęć kwiatów. Chcemy Was poznać.

Zdjęcia nawiązujące do praw dziecka, praw człowieka będą szczególnie przez nas ciepło przyjmowane.

Walczycie o sławę – Wasze fotografie znajdą się na stronie www.strefamlodych.pl

i o nagrody – fajne gadżety Strefy!

Co miesiąc wybierzemy Fotografa Miesiąca i Zdjęcie Miesiąca.

Zdjęcia wysyłajcie na adres: redakcja@strefamlodych.pl z tematem „FOTOSTREFA”.
Prosimy, by jedno zdjęcie nie przekraczało 1 MB.

Pierwsze Wasze prace i zwycięzców opublikujemy 3 marca 2012 r.

Klasy czwarte miały okazję pierwszy raz zmierzyć się z tym tematem, a że szkoła jest Szkołą Stowarzyszoną UNESCO, dołączyli do swoich starszych kolegów i koleżanek, którzy nie raz uczestniczyli w takich zajęciach.

Jak zobaczycie na zdjęciach, które otrzymaliśmy ze szkoły – zajęcia były ciekawe, wręcz ekscytujące.
Uczniowie poznali swoje prawa, czyli prawa dziecka i człowieka. Musieli zastanowić się nad kwestią sprawiedliwości, odpowiedzialności, równości, demokracji. Same trudne, ale wielkie i znaczące dużo słowa, o których mamy nadzieję będą pamiętali zawsze.

Potem odegrali scenkę szkolnej bitwy, a  incydent ten zakończył się odegraną przez nich sceną sądu uczniowskiego.
W sądzie także zadbano o wszystkie szczegóły i  – po wysłuchaniu oskarżonego, pokrzywdzonego i świadków – wydano sprawiedliwy wyrok.

Na zakończenie tego cyklu uczniowie spisali i namalowali swoje wrażenia. Oto niektóre z nich.
Nam szczególnie spodobał się wiersz Szymona Kryzla (10 lat) i Jego nagrodzimy gadżetami Strefy.
Oto on:

Jestem małym CZŁOWIEKIEM

Każdy ma swoje prawa.

Wolność jest piękna.

Swobodnym mogę być jak wiatr!

I nie być czyimś więźniem!

Równość jest trudna,

traktować wszystkich tak samo?

Ktoś może jednemu dać okruszek, a innemu cały chleb.

Pokój jest najważniejszy,

NIKT nie może nam go psuć!

Sprawiedliwość to baza,

jak traktujemy innych ludzi?

Prawa moje i innych, proszę – musicie je szanować!

Nie zabraniajcie mi się uczyć!

Jestem przecież małym CZŁOWIEKIEM!

Inne wypowiedzi uczniów po zakończonych zajęciach:

Żeby była równość muszą występować również mądrość, siła i co najważniejsze tolerancja. Równość powinna łączyć te wszystkie cechy w sobie. Oznacza ona również postawę wobec innych i dużą wyrozumiałość. Równość prowadzi do zgody i do tego, aby nie było prześladowań i nienawiści.

Sebastian, klasa IV a

Sprawiedliwość oznacza, że jest się sprawiedliwym. Ludzie w naszym kraju raz są sprawiedliwi, raz nie. Ja nie wiem, czy jestem sprawiedliwa, ale myślę, że tak. Oznacza też, że jest się uczciwym i prawdomównym.

Michalina, klasa IV a

Wolność to nowość dla ludzi więzionych. To jest także życie. Wolność to dobro. Trzeba zdawać sobie sprawę, że wolność powinna być i istnieć w każdej rodzinie. Nie możemy innym mówić, co mają robić. Każdy powinien mieć swoje zdanie. Wolność to ważna rzecz, gdyż niekiedy potrzeba pomocy do tego, aby żyć w wolnym kraju.

Olga, klasa IV b

Jakie mamy prawa? Do wolności, do prywatności, do własnego zdania, mamy prawo do własnego imienia, do nauki. Nikt nie ma prawa mnie bić, popychać, kopać, wyzywać. Mam prawo wyrazić swoje zdanie.

Patrycja, klasa IV b

Jak wyglądały zajęcia? Zobaczcie fotografie poniżej!

Przedstawiamy Wam bohaterów lekcji.

A to najważniejszy początek lekcji o prawach człowieka.

Niektóre słowa znamy, jednak czy znamy ich ZNACZENIE? Warto sprawdzić w słowniku.

Tutaj scena bijatyki. Niestety dla uczniów tej klasy przemoc na szczęście jest czymś kompletnie obcym, stąd duża trudność w odegraniu tej sceny.

Udawani sprawcy na ławie oskarżonych. Czekają na sprawiedliwy proces.

W sądzie - rozprawa była burzliwa. Zapadł SPRAWIEDLIWY wyrok.

A to prace plastyczne uczniów szkoły w Dziemianach:

Jeśli zainteresował Cię ten temat pokaż przygotowany przez Panią Izabelę Dzieszko scenariusz zajęć swojemu nauczycielowi – może zgodzi się poprowadzić takie zajęcia. Scenariusz dostępny TUTAJ (kliknij).

Nadsyłajcie relacje z Waszych lekcji i innych wydarzeń dotyczących praw dziecka – najciekawsze opublikujemy i nagrodzimy gadżetami Strefy!

Dokładnie 67 lat temu (27 stycznia 1945 r.), gdy II Wojna Światowa zbliżała się do końca, wojska sowieckie, maszerując na zachód, wyzwoliły obóz koncentracyjny w Oświęcimiu–Brzezince. W 2005 roku ta symboliczna data została ustanowiona przez Organizację Narodów Zjednoczonych Dniem Pamięci o Ofiarach Holocaustu. Systematyczna zagłada narodu żydowskiego, trwająca prawie przez cały okres wojny, pochłonęła ponad 5 milionów ofiar, z czego około 2 miliony to dzieci. Z tego powodu, na całym świecie organizowane są dziś uroczystości, na których pielęgnuje się pamięć o ofiarach. Także w Polsce nie zabraknie oficjalnych obchodów tego święta – najważniejsze z nich odbędą się w Warszawie na tzw. Placu Przeładunkowym (Umschlagplatz), skąd w latach wojennych mieszkańcy getta byli wywożeni do obozów koncentracyjnych.

Jedną z ofiar Holocaustu jest Janusz Korczak – Patron Roku 2012, który wraz z pracownikami domu dla dzieci oraz jego wychowankami został wywieziony do Treblinki 6 sierpnia 1942 roku.
Do samego końca ukrywał przed dziećmi prawdziwy cel podróży.

W ramach projektu „Wszystkie kolory świata” uczniowie z całej Polski mogą własnoręcznie zaprojektować i uszyć szmaciane laleczki. Włączając się do akcji, pomagają ratować życie swoich rówieśników w Sierra Leone. Każdego roku ponad 1,5 mln dzieci umiera tam z powodu chorób, którym można zapobiec stosując szczepionki. UNICEF planuje objąć programem szczepień wszystkie dzieci w Sierra Leone tak, by zmniejszyć wskaźnik śmiertelności dzieci w tym kraju.

Okazuje się, że można robić wielkie i ważne rzeczy w bardzo prosty i radosny sposób – mówi Majka Jeżowska, Ambasador Dobrej Woli UNICEF.

W akcję „Wszystkie kolory świata” mogą zaangażować się nie tylko dzieci, ale również ich rodzice, dziadkowie i opiekunowie. To doskonała okazja, żeby nauczyć dzieci otwartości i tolerancji na innych. Warto dołączyć!

Źródło: www.unicef.pl