Hot! 25 maja – Międzynarodowy Dzień Dziecka Zaginionego

Obchodząc dzisiaj ten smutny dzień, chcemy Ci przekazać kilka pożytecznych informacji przygotowanych przez Fundację Itaka i jej serwis: www.nieuciekaj.pl

MYŚLISZ O UCIECZCE?

Masz poczucie, że świat wali Ci się na głowę? Musisz radzić sobie z problemami, które przerosłyby niejednego dorosłego?  Czujesz się bezradny?  Zadajesz sobie pytanie „Dlaczego to spotkało właśnie mnie”? Chcesz uwolnić się od problemów, zostawiając wszystko za sobą?

Nie potrafisz odnaleźć  się w swoim środowisku? Twoje relacje z otoczeniem nie wyglądają tak jakbyś chciał? Twoi bliscy biegają  za swoimi sprawami, nie mają czasu porozmawiać? Wokół jest pełno ludzi a Ty masz wrażenie, jakbyś mieszkał na samotnej wyspie? Masz ochotę krzyczeć „zauważcie mnie!”? Myślisz, że jak nagle znikniesz, ktoś wreszcie się Tobą zainteresuje?

Możliwe, że spotyka Cię krzywda ze strony najbliższych. Osoby, które powinny być dla Ciebie wsparciem i podporą zadają Ci ból. Chcesz się uwolnić od biedy, molestowania psychicznego, seksualnego, od przemocy, od ciągłych kłótni rodziców?

A może po prostu jesteś ciekawy świata i masz ochotę oderwać się od szarej rzeczywistości, rodziców, którzy ciągle czegoś od Ciebie wymagają i obowiązków, które Cię przerastają? Pragniesz poznać nowych ludzi, zobaczyć nowe miejsca, zaznać przygody. Chcesz spróbować wolności, niezależności  i zacząć wreszcie decydować o sobie.

…BYĆ MOŻE MYŚLISZ O UCIECZCE

Ucieczka może wydawać się najlepszym wyjściem z trudnej sytuacji. Jednak to, co na początku wygląda jak przygoda, najczęściej ma smutne konsekwencje.

Możesz zetknąć się z ludźmi którzy będą udawali Twoich przyjaciół, aby Cię wykorzystać. Często osoby, które proponują uciekinierowi pomoc nie robią tego bezinteresownie.

Możesz stać się ofiarą sekty. Zwabiony przyjacielskimi gestami możesz uwikłać się w coś, z czego bardzo trudno będzie Ci się wycofać.

Prędzej czy później zabraknie Ci pieniędzy i będziesz głodny. Będziesz musiał zadbać o to, by mieć za co przeżyć kolejny dzień. Prawo zabrania zatrudniania dzieci i młodzieży bez pisemnej zgody rodziców.

Będziesz musiał zatroszczyć się o miejsce do spania. Pamiętaj, że każda osoba zobowiązana jest do poinformowania policji o miejscu pobytu uciekiniera.

Możesz być poszukiwany przez policję, a komunikaty o Twoim zaginięciu mogą pojawiać się w mediach. Mogą nawet być porozwieszane w środkach komunikacji. Zmusi Cię to do ciągłego ukrywania się przed osobami, które mogłyby Cię rozpoznać. A przecież nie jesteś przestępcą!

Możesz nie zauważyć kiedy alkohol lub narkotyki zniszczą Twoją wolność.

Próby przetrwania na ucieczce mogą zmusić Cię do kradzieży, konfliktów z prawem lub prostytucji.

Nie rozwiążesz problemów uciekając od nich. W ten sposób odłożysz je tylko „na później”.

 

Autentyczna historia zaginionej

Ilona, 17 lat

Ilona mieszkała wraz z siedmioma osobami w jednopokojowym mieszkaniu. Dziewczyna nie miała własnego łóżka, spała na podłodze. Ciężkiej sytuacji materialnej towarzyszyły też konflikty rodzinne. Dziewczyna często kłóciła się z matką, która nie interesowała się jej sprawami, była zaś skłonna do awantur. Nastolatka kilkakrotnie uciekała z domu, ale zawsze po paru dniach wracała.

Pewnego dnia po powrocie ze szkoły Ilona zabrała swoje rzeczy osobiste i wyszła z domu. Tym razem jednak nie wróciła po kilku dniach. Matka zgłosiła zaginięcie córki na policję, a po 9 miesiącach także do Fundacji Itaka.

Informację o poszukiwaniu nastolatki zespół ITAKI opublikował na swojej stronie www.zaginieni.pl, rozesłano także komunikaty do portali internetowych, mediów ogólnopolskich oraz lokalnych. Po pewnym czasie pracownicy ITAKI odnaleźli profil zaginionej na portalu nk.pl i  zaoferowali pomoc psychologiczną i prawną.

Działania te szybko przyniosły skutek. ITAKA otrzymała informację, że Ilona spodziewa się dziecka i mieszka ze swoim chłopakiem u jego rodziców. Ci myśleli, że Ilona jest pełnoletnia, a jej rodzicie wyrzucili ją z domu. Dziewczyna zaniepokoiła się, że będzie musiała wrócić do domu.

Poprzez informatora ITAKA skontaktowała się z nastolatką i zaoferowała pomoc prawną. Ilona mogła wystąpić do sądu rodzinnego z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zawarcie związku małżeńskiego. Takie rozwiązanie dawałoby jej pełną zdolność do czynności prawnych, jaką posiadają osoby pełnoletnie. Również rodzina, u której przebywała Ilona mogła wystąpić do sądu rodzinnego o ustanowienie jej rodziną zastępczą dla dziewczyny, jednak w przypadku odmowy sądu, dziewczynie  groziło trafienie do placówki opiekuńczej.

Po otrzymaniu tych informacji Ilona zadzwoniła do ITAKI. Razem ze swoim partnerem zdecydowali, że wystąpią do sądu o zgodę na małżeństwo. Nastolatka pojawiła się także na komisariacie policji, gdzie spotkała się z matką. Matka dowiedziała, się, gdzie córka przebywa i policja zamknęła poszukiwania. Ilona szczęśliwie urodziła dziecko, zaś do czasu uzyskania przez nią zdolności do czynności prawnych opiekunami dziecka zostali rodzice jej chłopaka.

 

Co się dzieje kiedy jesteś na ucieczce?

Twoi bliscy nie wiedzą co się z Tobą dzieje. Twoi znajomi też czują się zdezorientowani… Zostałeś zarejestrowany jako zaginiony na komisariacie policji.

Prawdopodobnie zostałeś również zgłoszony jako zaginiony do fundacji ITAKA, która natychmiast rozpoczęła aktywne poszukiwania.

 

Co możesz zrobić?

Jeżeli uciekłeś z domu po sprzeczce z rodzicami lub chciałeś tylko przeżyć przygodę powinieneś jak najszybciej wrócić do domu.

Jeżeli wstydzisz się i boisz reakcji najbliższych na powrót zadzwoń do Fundacji ITAKA na całodobowy bezpłatny numer 116 000. Z chęcią z Tobą porozmawiamy o podjęciu i realizacji tej decyzji. Rozumiemy, że decyzja o powrocie może być trudna. Pamiętaj, że pod numerem 116 000 dyżurują osoby, które pomogą ci poradzić sobie z tą sytuacją.

Jeżeli przyczyna twojej ucieczki jest inna i powrót do domu nie jest dobrym rozwiązaniem również zadzwoń na numer 116 000. Porozmawiamy z Tobą i wspólnie zastanowimy się  jak wybrnąć z tej sytuacji.

Pomyśl o najbliższym otoczeniu. Na pewno masz w pobliżu kogoś, kto zrozumie Twój problem i zechce Ci pomóc. To może być sąsiad, mama przyjaciela ze szkoły, ciocia lub ktoś z dalszej rodziny. To może być też Twoja wychowawczyni lub inny nauczyciel, z którym masz dobry kontakt i którego traktujesz jako osobę godną zaufania.

Jeżeli obok Ciebie nie ma takiej osoby opowiedz o swoim problemie na komisariacie policji. Policjant ma obowiązek cię wysłuchać i zareagować.

Z prośbą o pomoc możesz zwrócić się również do następujących miejsc:

116 111  – Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży

800 12 12 12  – Biuro Rzecznika Praw Dziecka

źródło: www.nieuciekaj.pl 

Ciekawy artykuł? Podziel się ze znajomymi!

Dodaj komentarz

Adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola: *